Judith Rodin's The Resilience Dividend onderzoekt hoe gemeenschappen en organisaties disrupties kunnen omzetten in kansen voor groei. Wat kan intentionele disruptie ons leren over het bouwen van regeneratieve innovatie-ecosystemen?
In een wereld die steeds meer wordt gekenmerkt door crises — natuurrampen, economische onrust en sociale onrust — is het vermogen om te herstellen en te floreren in het gezicht van tegenspoed belangrijker dan ooit. Judith Rodin's baanbrekende werk, The Resilience Dividend, verkent het concept van veerkracht en laat zien hoe gemeenschappen, organisaties en individuen niet alleen kunnen terugveren van verstoringen, maar deze ook kunnen omzetten in kansen voor groei en innovatie. Een van die verhalen speelt zich af in het thuisland van Regen Studio, Nederland, over hoe het de Deltawerken creëerde om het onder zeeniveau gelegen land te beschermen tegen overstromingen.
Rodin biedt echter ook inzichten in hoe je veerkracht kunt opbouwen zonder dat je een systeemcrisis hoeft mee te maken. In deze blog proberen we een aantal van die inzichten te doorgronden.
Het Resilience Dividend begrijpen
Rodin beschrijft het "resilience dividend" als de positieve uitkomsten die voortkomen uit inspanningen om veerkracht op te bouwen. Ze legt uit dat veerkracht niet alleen gaat over het weerstaan van schokken, maar ook over het aanpassen aan nieuwe realiteiten en het benutten van kansen voor verbetering. Dit dividend wordt gerealiseerd wanneer investeringen in veerkracht leiden tot verbeterd welzijn, economische stabiliteit en sociale cohesie. Dit zijn precies de uitkomsten die Regen Studio ziet als cruciale indicatoren van een regeneratief innovatie-ecosysteem. Maar hoe investeer je in het opbouwen van veerkracht, zou men kunnen vragen.
Intentionele disruptie: een pad naar innovatie
In de conclusie van The Resilience Dividend introduceert Rodin een provocerend idee om adaptief te blijven: intentionele disruptie. Door pro-actieve en gecontroleerde introductie van intentionele disruptie kan veerkrachtopbouw worden gestimuleerd zonder de noodzaak van systeemcrisis, terwijl het toch potentieel heeft om de status quo te veranderen. Intentionele disruptie omvat het nemen van berekende risico's om kwetsbaarheden preventief aan te pakken. Door bestaande systemen en praktijken uit te dagen, kunnen we zwakke punten identificeren voordat ze kritiek worden en innoveren om sterkere, meer adaptieve structuren te bouwen.
Dit concept is bijzonder relevant in de context van regeneratieve innovatie, omdat systemen alleen regeneratief kunnen worden als ze adaptief en veerkrachtig zijn. Door bewust te zoeken naar mogelijkheden voor disruptie, kunnen we het soort innovatief denken stimuleren dat nodig is om regeneratieve systemen te bouwen. Deze aanpak moedigt ons aan om traditionele methoden te heroverwegen en nieuwe technologieën en praktijken te omarmen die ons vermogen versterken om te floreren in het gezicht van tegenspoed. Daarom betekent het bevorderen van een cultuur van regeneratieve innovatie het omarmen van intentionele disruptie als een instrument in de gereedschapskist.
Conclusie
Rodin's inzichten uit The Resilience Dividend bieden een overtuigend kader om te begrijpen hoe regeneratie en veerkracht met elkaar verweven zijn. Het biedt waardevolle lessen voor iedereen die geïnteresseerd is in het snijvlak van veerkracht en regeneratie. Rodin's nadruk op intentionele disruptie als pad naar veerkracht onderstreept het belang van proactieve maatregelen voor regeneratieve ecosystemen van gemeenschappen en organisaties.
Terwijl we naar de toekomst kijken, zal het integreren van deze principes in onze strategieën essentieel zijn om de complexe uitdagingen die voor ons liggen het hoofd te bieden en het volledige potentieel van het resilience dividend te realiseren.